# Dzienniczek funkcjonowania: najlepszy dowód, który przygotujesz sam

Komisja widzi osobę przez kilkadziesiąt minut, często w „dobrym momencie”. Dzienniczek pokazuje resztę doby – noc, wieczorne pogorszenie, upadki, zapominanie leków. To dowód, który możesz przygotować sam i za darmo.


## Po co dzienniczek {#po-co}

Członkowie składu oceniają „w jednym miejscu i czasie” (§ 6 ust. 1 rozporządzenia). Jeżeli tego dnia osoba z otępieniem jest w lepszej formie albo mobilizuje się w obcym miejscu, obraz jest fałszywy. Dzienniczek:

- pokazuje **częstotliwość** – a ona waży w punktach najwięcej (różnica między „czasami” a „zawsze” to dwukrotność wartości),
- daje komisji i sądowi **konkretne zdarzenia z datami**, a nie ogólniki,
- porządkuje Twoją pamięć przed rozmową na komisji,
- jest spójny – jeśli opiszesz to samo w samoocenie, na komisji i w odwołaniu, rośnie wiarygodność.

Sądy pracy, zmieniając decyzje WZON, opierały się m.in. na konkretnych relacjach strony i bliskich (np. SR w Olsztynie, IV U 551/24, podniósł wynik z 65 do 74,82 punktu). Konkret – daty, zdarzenia, częstotliwość – jest przekonujący; ogólniki nie. Dzienniczek pomaga mówić konkretem.

## Jak długo prowadzić {#jak-dlugo}

Minimum dwa tygodnie, najlepiej cztery. Przy chorobach o zmiennym przebiegu (stwardnienie rozsiane, choroba Parkinsona, choroba afektywna dwubiegunowa, padaczka) – dłużej, żeby pokazać dobre i złe okresy.

## Co notować {#co-notowac}

Przy każdej sytuacji zapisz:

- **datę i godzinę**,
- **czynność** (np. mycie, leki, wyjście z domu),
- **co się stało** bez pomocy albo dlaczego pomoc była konieczna,
- **jaka pomoc** – przypomnienie, podpowiedź, przygotowanie rzeczy, pomoc fizyczna, całkowite wyręczenie,
- **kto pomagał** i **jak długo**.

Przykładowe wpisy:

> 3.03, 7:30 – mycie. Mama weszła do łazienki, stała przy umywalce, nie wiedziała, co zrobić. Podałam szczoteczkę z pastą, pokazałam ruch. Twarz umyłam ja. 15 min.

> 3.03, 22:40 – wyjście. Mama ubrana w płaszcz przy drzwiach, „idzie do pracy”. Zatrzymałam, uspokajałam 30 min. Drzwi zamykamy na klucz.

> 4.03, 13:00 – leki. Wzięła tabletki z wieczornej przegródki. Od dziś leki w zamykanym pojemniku, podaję je ja.

## Typowa doba {#doba}

Oprócz codziennych notatek przygotuj jedną rozpiskę „typowej doby” od przebudzenia do nocy: kto, przy czym, o której pomaga. To dokument, który członek składu lub biegły przeczyta w dwie minuty i od razu zobaczy skalę wsparcia.

## Podsumowanie według czynności {#podsumowanie}

Na koniec zestaw notatki według 32 czynności z rozporządzenia. Przy każdej wpisz: rodzaj wsparcia (towarzyszące, częściowe, pełne, szczególne) i częstotliwość (czasami, często, bardzo często, zawsze) – z odwołaniem do konkretnych wpisów. Możesz użyć [kalkulatora](https://bezzbywania.pl/kalkulator/), który przeprowadzi Cię przez wszystkie czynności i pozwoli wydrukować zestawienie.

## Wzór i pusty szablon do druku {#wzor}

Na stronie [Dzienniczek / opis funkcjonowania](https://bezzbywania.pl/wzory/dzienniczek-opis-funkcjonowania/) zobaczysz wzór z przykładowymi wpisami i pobierzesz osobny, pusty szablon (DOCX, ODT, PDF). Szablon to pojedyncza karta A4 poziomo z miejscem na cztery wpisy i dużymi polami do pisania odręcznie. Wydrukuj tyle kopii, ile potrzebujesz. Numery kart dopisz ręcznie w pustym miejscu na dole — dokument nie ma automatycznej numeracji stron. W PDF wybierz rozmiar rzeczywisty (100%), aby zachować wymiary tabeli.

## Jak go złożyć {#zlozenie}

- Do wniosku do WZON – jako załącznik.
- Na ocenę – wręcz członkom składu i poproś o włączenie do akt.
- Do [wniosku o ponowne rozpatrzenie](https://bezzbywania.pl/artykuly/jak-napisac-wniosek-o-ponowne-rozpatrzenie/) albo [odwołania](https://bezzbywania.pl/artykuly/odwolanie-do-sadu-od-decyzji-wzon/) – jako dowód z dokumentu.

:::warn
Pisz prawdę i konkret. Dzienniczek, który brzmi jak wyliczanka („zawsze, zawsze, zawsze”) bez opisu zdarzeń, jest mniej przekonujący niż ten, w którym widać, że czasem coś się udaje, a często nie.
:::

## Przykładowe wpisy {#przyklady}

Poniżej wymyślone, wzorcowe wpisy (nie pochodzą z żadnej sprawy) – pokazują poziom szczegółu:

| Data, godzina | Czynność | Co się stało | Kto pomógł i jak |
|---|---|---|---|
| pon., 8:10 | ubieranie się | założyła sweter tył na przód, nie zauważyła | córka podała ubrania po kolei, pokazała |
| pon., 12:30 | stosowanie zalecanych środków terapeutycznych (leki) | nie pamiętała, czy wzięła tabletki | córka sprawdziła w pojemniku, podała |
| wt., 16:00 | poruszanie się w nieznanym środowisku | w przychodni nie wiedziała, gdzie wyjść | córka cały czas przy niej, za rękę |
| śr., 3:00 | pozostawanie w domu samemu / kontrolowanie zachowań | wstała w nocy, próbowała wyjść z domu | wnuk zatrzymał, uspokoił, odprowadził do łóżka |

Wpis ma być krótki i konkretny: co, kiedy, jaka pomoc. Unikaj ocen („jest bardzo źle”) – fakty mówią same za siebie.

## Ile czasu prowadzić {#ile}

Przepisy nie określają, jak długo prowadzić dzienniczek. Dwa–cztery tygodnie zwykle wystarczą, by pokazać powtarzalność. Jeśli stan jest zmienny – prowadź dłużej, by uchwycić gorsze okresy.

## Źródła {#zrodla}

- [Rozporządzenie w sprawie ustalania poziomu potrzeby wsparcia (Dz.U. 2023 poz. 2581), § 6 i § 11](https://isap.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20230002581)
- [Wyrok SR w Olsztynie z 9.01.2025 r., IV U 551/24 (SAOS) – przykład oparcia ustaleń m.in. na relacji strony](https://www.saos.org.pl/judgments/content/521029.html)

---
Źródło: https://bezzbywania.pl/artykuly/dzienniczek-funkcjonowania/ (Bez Zbywania, aktualizacja 27.10.2026). To nie jest porada prawna.